Monumenten-Padang

Monument met de namen van de Nederlandse en Indonesische gevallenen

op de plaats van het voormalige ereveld.

 

Foto's gemaakt in 2000 door Jan Teerink,

in 2010 is het monument gerestaureerd

 m-padang%20-2.jpg

 

 

m-padang%20-1.jpg

m-padang%20-3.jpg

monument%20Padang-n.jpg

BIJZONDER MONUMENT IN PADANG 

In de afgelopen decennia zijn honderden, misschien wel duizenden Indië-veteranen naar Indonesië gereisd. Aan deze expedities zaten vaak ook duidelijk therapeutische aspecten. Ze kunnen worden gezien als pogingen om in het reine te komen met hun eigen optreden en met voormalige Indonesische tegenstanders van de TNI. Er werden niet zelden excuses aangeboden en ervaringen uitgewisseld die leidden tot blijvende vriendschap. Een bijzonder project daarvan is te zien in de stad Padang in West-Sumatra. Nadat de Nederlandse Oorlogsgravenstichting in de jaren zestig had besloten alle stoffelijke resten van de op Sumatra gesneuvelde militairen over te brengen naar erevelden op Java, besloten Indonesische veteranen van de afdeling Padang om uit respect een blijvend monument op te richten voor de Nederlandse gesneuvelden op Sumatra. In 1982 stond het er, compleet met vermelding van vijftig namen. 

Zo´n twintig jaar later raakte het monument in verval. Ter plaatse bleek geen geld voor een renovatie. Met behulp van verschillende veteranengroepen die op Sumatra hadden gediend kwamen er voldoende fondsen binnen om het herstelde monument in 2010 in alle luister te presenteren. Daarbij viel op dat men vanuit de plaatselijke, Indonesische veteranenorganisatie de Nederlandse militairen die op Sumatra strijd hadden geleverd graag wilde zien als ´bondgenoten´ (sekutu). Zij hadden immers indertijd samen rampokkers en ander plaatselijke bendes bestreden om de bevolking te beschermen en, tot ieders heil, rust en orde te brengen. Tijdens de vrijheidsstrijd opereerden naast de TNI talloze ongeregelde eenheden, varierend van criminele bendes tot religieuze of politiek ideologische groepen, die elkaar niet zelden ook onderling bestreden. Uit het onderzoek van Bill Frederick, zoals beschreven in het vorige hoofdstuk, maar ook uit de studie van de Australische historicus Anthony Reid over de strijd op Sumatra, blijkt dat van Nederlands-Indonesische bondgenootschappelijke verhoudingen toen weinig sprake is geweest. Het terugbrengen van dit gewapende conflict tot een strijd tegen een gezamenlijke volksvijand zal bij een aantal oud-Indiestrijders ongetwijfeld een positieve uitwerking hebben op de geestelijke verwerking van die ´agressieoorlogen´. Een Indonesische term die het monument in Padang ook nu nog siert.”

Uit:‘Ogenblikken van genezing’ (Peter Schumacher)